من اگر باده خورم باده پرستم به تو چه

گرکه با ماه رخی تنگ نشستم به تو چه

خود خدا گفته در توبه همیشه باز است

تو خدایی اگرم توبه شکستم به تو چه

اینکه از کاسه قرآن داغ تری

از محمد تو مسلمان تر علی تر ز علی

یا تو دانی و خود زنی به علی چپ کوچه

یا که از عقل ز بنیان نداری خبری

آیه ی روشن قران نشنیدی خبرت

که چنون ساخته ای دین خدا را سپرت

ای ریاکار مشو رو به خدا هی خم و راست

این نماز است این نماز است این نماز است

الهی بزند بر کمرت

من اگر باده خورم باده پرستم به توچه

گرکه با ماه رخی تنگ نشستم به تو چه

خود خدا گفته در توبه همیشه باز است

تو خدایی مگر از توبه شکستم به تو چه

تو که آلوده به ده بند گناهان کبیر

تو که در خلوت خود رحم نکردی به صلیب

رو به آیین خودت را بنشین معظه کن

ای تو کفتار منش گرگ سفت روبه پیر

باش خاموش که گوید همه زین پس به تو چه

به تو چه کس چه کند هرچه کند کس به تو چه

نه تو در گور من می زده می خواباند

نه مرا گور تو نه مرا گور تو گور پدرت پس به تو چه

من اگر باده خورم باده پرستم به توچه

گرکه با ماه رخی تنگ نشستم به تو چه

خود خدا گفته در توبه همیشه باز است

تو خدایی مگر از توبه شکستم به تو چه

شاهکارا تو مزن حرف حقیقت به تو چه

می کشند از چپ و از راست به میخت به تو چه

شعر کم گو مگر از جان خودت سیر شدی

که کنی پای فراتر ز گلیمت به تو چه

شاهکارا تو خودت غرق گناهی به تو چه

تو خودت پیش خدا روی سیاهی به تو چه

دیگران را تو رها کن تو برو خود را باش

تو خودت قعر جهنم ته چاهی به تو چه