کجا کجا کجا رفته ای دنبال توام
در باران همچون شبهی سرگردان
بی تو بی نفس ماندم با شب
هم قفس ماندم از دیده چرا پنهانی
بیتابم از این حیرانی
تو ای دنیای من از رویای من نرو نرو
تو ای همزاد من نرو از یاد من نرو نرو
کجا رفته ای چون برگ خزان بر بادم هرگز نروی از یادم
بی تو بی نفس ماندم با شب هم قفس ماندم
از دیده چرا پنهانی بی تابم از این حیرانی
سرگشته تر از طوفانم پیوسته تو را میخوانم
کجا کجا کجا کجا کجا رفته ای